Maslow’un ihtiyaçlar piramidini hatırlarsınız. En temelinde beslenmek, uyumak ve barınmak gibi ihtiyaçlarımız var. Bir işte başarılı olmayı, geleceğe yatırım yapmayı veya hayallerimizi gerçekleştirmeyi konuşmadan önce, başımızı sokabileceğimiz bir yere ihtiyacımız var.

Peki bugün çalışan bir insan, kazandığı parayla bu en temel ihtiyacını karşılayabiliyor mu?

Geçtiğimiz yazıda İstanbul’dan Ordu’ya bakıp kazandığımız paradan bize ne kaldığını konuşmuştuk. Bu hafta biraz daha uzağa bakmak istedim. İstanbul, Los Angeles, New York, Londra, Paris, Madrid, Tokyo ve Dubai’de bir ev tutmanın maliyeti ne? Asgari ücretle çalışan biri, maaşıyla tek başına yaşayabileceği bir evin kirasını ödeyebiliyor mu?

Ev satın almayı bir kenara bırakıp önce kirayı konuşalım. Çünkü mesele, çalıştığımız şehirde yaşayacak bir yer bulabilmek.

İstanbul’da Maaş Kiraya Yetiyor mu?

Türkiye’de 2026 yılı asgari ücreti brüt 33.030 TL, çalışanın eline geçen net tutar ise 28.075,50 TL.

İstanbul ortalaması 30.000 TL olarak gözükse de, burada yaşayan biri olarak diyebilirim ki, adam akıllı yerlerde kiralar 45.000 TL olarak başlıyor.

Sonuç, neredeyse net asgari ücretten fazla. Daha mutfak alışverişini, faturaları ve işe gidip gelmenin maliyetini konuşmadık bile.

Los Angeles ve New York: Dolar Kazanmak Yetiyor mu?

Los Angeles’ta genel asgari ücret saatlik 18,42 dolar. Haftada 40 saatlik çalışma üzerinden aylık brüt karşılığı yaklaşık 3.193 dolar. Apartment List’in ekim ayı tahmininde bir yatak odalı dairenin medyan aylık kirası 1.864 dolar. Yani kesintiler yapılmadan önceki maaşın yaklaşık yüzde 58’i kiraya denk geliyor.

New York’ta ise saatlik genel asgari ücret 17 dolar. Aynı çalışma süresiyle aylık brüt gelir yaklaşık 2.947 dolar ediyor. Buzzedin’in ekim ayında yeni ilanlar üzerinden yaptığı araştırmada, bir yatak odalı dairelerin medyan ilan kirası 3.895 dolar. Bu örneklemde kira, brüt asgari ücretin bile üzerinde.

Bu rakamlara bakınca, dolar kazanmanın tek başına rahatlık anlamına gelmediğini görüyoruz. 

Londra ve Paris: Büyük Şehrin Küçük Evleri Londra’da

 21 yaş ve üzeri çalışanlar için yasal saatlik ücretin alt sınırı 12,71 sterlin. Haftada 40 saat çalışıldığında aylık brüt gelir yaklaşık 2.203 sterlin.

RentReboot’un kasım araştırmasında Londra’da bir yatak odalı dairenin medyan ilan kirası 2.000 sterlin. Yani brüt gelirin yaklaşık yüzde 91’i. Vergi ve diğer kesintiler henüz bu hesaba dahil değil. Paris’te geçerli ulusal asgari ücret ise haftada 35 saatlik çalışma için aylık brüt 1.867 euro. Paris Rental’ın 2026 rehberinde, eşyalı ve bir yatak odalı daireler için aylık 1.400–2.500 euro arasında bütçe gerektiği belirtiliyor. Bu aralık bütün kiralık evleri temsil etmiyor; fakat bu tür bir ev arayan kişinin karşılaşabileceği maliyeti gösteriyor.

İş fırsatlarıyla anılan şehirlerde, tek maaşla kendi evini tutabilmenin bu kadar zorlaşması düşündürücü. 

Madrid’de de Hesap Sıkışıyor

İspanya’da 2026 asgari ücreti, yılda 14 ödeme üzerinden aylık brüt 1.221 euro. Yıllık toplamı 12 aya yaydığımızda aylık karşılığı 1.424,50 euro oluyor.

Idealista’nın ekim verisinde Madrid’de kiralık konut ilanlarının metrekare fiyatı 23,4 euro. Bu ortalamayı 50 metrekareye uyguladığımızda yaklaşık 1.170 euro kira çıkıyor. Brüt aylık gelir karşılığının yaklaşık yüzde 82’si. 

Henüz evde yemek pişirmedik, elektriği açmadık, işe gitmedik. Maaşın büyük bölümü, daha kapıdan içeri girebilmek için ayrılmış durumda.

Tokyo’da Evin Büyüklüğü Hesabı Değiştiriyor

Tokyo’da ekim ayından itibaren saatlik asgari ücret 1.280 yen. Haftada 40 saat çalışmayla aylık brüt karşılığı yaklaşık 222 bin yen. 

Savills’in 2026 üçüncü çeyrek araştırmasında, Tokyo’nun 23 merkez ilçesindeki incelediği konutlarda ortalama aylık kira metrekare başına 4.909 yen. Bu referansı 40 metrekarelik bir eve uyguladığımızda yaklaşık 196 bin yen çıkıyor. Bu örnekte kira, brüt aylık gelirin yaklaşık yüzde 88’ine denk geliyor.

Daha küçük veya farklı bir bölgede bulunan evin hesabı değişebilir. Ancak bu da başka bir soruyu getiriyor: Kirayı karşılayabilmek için yaşam alanımızı ne kadar küçültmemiz gerekiyor?

Dubai’de Maaşın Yanındaki Koşullar Önemli

Dubai’de karşılaştırma biraz farklı. Bütün çalışanları kapsayan genel bir yasal asgari ücret bulunmuyor. BAE vatandaşlarının özel sektörde istihdamına yönelik ücret tabanı ise ayrı bir düzenleme. Bu nedenle tek bir rakamı herkes için Dubai’nin asgari ücreti olarak kullanamıyoruz.

McCone Properties’in, Eylül 2026 ortasına kadar olan bir yıllık kayıtlı kira sözleşmelerini incelediği araştırmada, bir yatak odalı dairenin medyan yıllık kirası 59 bin dirhem. Aylık karşılığı yaklaşık 4.917 dirhem. Yalnızca yeni kiralamalara bakıldığında bu tutar yıllık 67 bin dirheme, aylık yaklaşık 5.583 dirheme çıkıyor. 

Piramidin En Altında Neden Bu Kadar Zorlanıyoruz?

Bu rakamlar birebir bir şehir sıralaması değil. Kira araştırmalarının kapsadığı evler, büyüklükler ve yöntemler farklı. İstanbul’da net maaşı da gösterirken yurt dışındaki ücretleri brüt olarak aktardım. Dolayısıyla kira sonrasında kalan tutarın tamamını harcanabilir para olarak düşünmemek gerekiyor.

Yine de gördüğümüz tablo önemli. Farklı ülkelerde, farklı para birimleriyle çalışan insanlar, gelirlerinin büyük bölümünü barınmaya ayırıyor. Bazı örneklerde tek maaş, kirayı karşılamaya bile yetmiyor.

Ev paylaşmak, aileyle yaşamak veya çift gelirle geçinmek bu hesabı değiştirebilir. Ancak tek başına çalışan birinin kendi evini tutabilmesi neden bu kadar zorlaştı diye sormadan edemiyorum.

İnsanlara sürekli kendilerini geliştirmelerini, birikim yapmalarını ve geleceklerini planlamalarını söylüyoruz. Bunların hepsi önemli. Fakat maaşın büyük bölümü kiraya giderken o geleceği kurmak için ne kadar alan kalıyor?

Maslow’un piramidinin en altındaki ihtiyaçları karşılamak bu kadar güçleşmişken, daha yukarıya çıkmanın yollarını konuşmak da giderek zorlaşıyor.

Çalıştığımız şehirlerde kendimize bir hayat kurabildiğimiz günler ümidiyle, haftaya görüşmek üzere.